06 februari 2012

Eugène Glimmerveen

Met KANKER ben je niet afgeschreven

„Het moet niet over de ziekte gaan, maar over de mens.”

Eugène Glimmerveen uit Meerssen is de oprichter van de Stichting Werken Tijdens Kanker. Een paar jaar geleden kreeg hij zelf kanker. Toen hij weer aan het werk wilde, merkte hij dat hij zo goed als afgeschreven was.

Eugène liet het er niet bij zitten. „Het moet niet over de ziekte gaan, maar over de mens.” Dolblij dat de kanker succesvol uit z’n lijf is weggesneden en de chemotherapie z’n werk heeft gedaan, meldt Eugène Glimmerveen (44) uit Meerssen zich in 2010 bij het UWV. Hij wil heel graag weer aan het werk. Met zo’n CV moet dat geen probleem zijn, zegt de medewerkster terwijl zij de lijst met werkervaring bekijkt. Eugène laat de vrouw nog wel even weten dat hij ziek is geweest. Oh ja, wat heeft u dan gehad? Kanker. „Kanker? In dat geval geef ik u nul procent kans dat u ooit nog ergens een baan vindt.” Eugène is met stomheid geslagen. Begrijpt er niets van. Mensen met kanker schrijf je toch niet zomaar af? Deze ervaring is voor hem de aanleiding om de Stichting Werken Tijdens Kanker op te richten. Want ten onrechte denken nog heel veel mensen dat kanker doodgaan betekent. „Maar dat is allang niet meer zo.”

In 2009 wordt Eugène die tot dat moment een succesvol adviesbureau heeft, met spoed geopereerd nadat hij met enorme buikpijn in het AZM in Maastricht is terechtgekomen. Kanker, constateerde de artsen. De man die nooit ziek was, dacht: nu ga ik dood, dat was het dan.
Maar de artsen vinden Eugène, dan 42, veel te jong om al dood te gaan en roepen: wij gaan jou genezen. De dokters halen een acht centimeter grote tumor uit zijn darmen. Ook volgen nog de lymfeklieren en, na de nodige chemokuren, een stuk van de lever. Langzaam krabbelt Eugène op. Als in januari 2010 de stoma verwijderd wordt, neemt hij definitief afscheid van zijn oncoloog. Hij kampt nog wel een slechte conditie, is snel moe en kan soms lastig op woorden komen. Zijn gezin probeert intussen financieel te overleven want sinds Eugène ziek is geworden, is het belangrijkste gezinsinkomen weggevallen. Een verzekering is er niet.

Enkele maanden later voelt Eugene zich weer stukken beter. Hij wil graag weer aan de slag, onder de mensen komen, nuttig zijn.
Liefst bij een werkgever. Op dus naar het UWV. Een illusie armer keert hij naar huis terug.Waarom ben je afgeschreven als je kanker hebt gehad? Waarom word je verplicht om achter de geraniums te gaan zitten, terwijl je juist zo graag wilt werken? Hij kan niet anders dan concluderen dat de mensen nog altijd denken dat kanker doodgaan betekent. Maar dat is een vals beeld, weet hij inmiddels. Dankzij onderzoek zijn we inmiddels zo veel verder.

Wat gebeurt er eigenlijk als iemand ziek wordt, vroeg Eugène zich af. Hij of zij meldt dat bij zijn werkgever en de arbo-dienst wordt ingeschakeld. „De praktijk is dat een patiënt met kanker snel uit het zicht raakt. Afgeschreven”, zegt Eugène. „Ik heb de oncologen in het ziekenhuis wel eens gevraagd hoe vaak ze door een arbo-arts gebeld zijn om te horen hoe het met een patiënt gaat. Zelden, was het antwoord.” Twee jaar na de ziekmelding volgt ontslag en zit hij of zij thuis met een uitkering. Slecht voor iemand die nog graag wil werken en slecht voor de werkgever die een hoop kennis en ervaring kwijt is.

De nieuwe Stichting Werken Tijdens Kanker, op 1 februari passeert de akte, wil mensen al tijdens hun ziekte gaan coachen. „Wij gaan ervan uit dat werk belangrijk is. De meeste mensen vinden het ook heerlijk om te werken. Dat beseffen ze vaak pas als het hen wordt afgenomen.
Werken kan bovendien helpen bij het verwerkingsproces. Daarom gaan we praten met werkgevers en collega’s en we gaan op de werkvloer kijken wat mogelijk is. Kanker gaat misschien over dood maar zeker ook over leven.”

Eugène wil voorkomen dat er ontslag volgt voor deze groep mensen. Bovendien bespaart het de werkgever en de staat veel geld, meent hij. „Inclusie is hier het toverwoord. Niet integratie want dan ben je vaak al te laat.” Dat geldt wat hem betreft niet alleen voor kankerpatiënten maar ook voor mensen met een chronische ziekte want ook die groep wordt te snel afgeschreven.

De vrijwilligers van zijn nieuwe stichting zijn voor een deel mensen die zelf kanker hebben gehad. „De manier om weer aan de slag te gaan en weer contacten op te bouwen”, zegt Eugène. „Wie weet vloeit daar uiteindelijk wel een betaalde baan uit voort.”
Zo is het Eugène zelf in elk geval vergaan. Het reïntegratiebedrijf Jobstap bood hem onlangs een baan aan. Hij mocht de stichting vormgeven en opstarten. „Ik ben in elk geval uit de bijstand.” De nieuwe baan stimuleert geeft hem energie. „Want weet je wat het is: niet de ziekte maar de mens moet centraal staan.”

Mensen met kanker of een andere chronische ziekte, die gecoacht willen worden in en op het werk kunnen mailen naar glimmerveen@jobstap.nl. Dat geldt ook voor vrijwilligers. Op LinkedIn kan de stichting gesteund worden.

^{Tekst: Monique Evers}