03 december 2009
Marieke van Gastel
Gehandicapt een taboe?
"Is gehandicapt nou zo'n vreselijk woord? Het lijkt tegenwoordig wel alsof iedereen dit als een belediging ziet of minderwaardig vindt klinken. Dat ze het uit de weg gaan of er omheen draaien door het woord niet te noemen.
Mensen die zelf gehandicapt zijn, nemen ook niet vaak het woord 'handicap' in de mond, weet ik uit eigen ervaring.
Als ik het hen vraag geven ze de voorkeur aan; "Ik heb een beperking, ik heb een belemmering, ik heb een ongemak, mijn struikelblok is" enzovoort.
Nou en?
Ik heb zelf ook een handicap en snap niet zo goed, waarom iedereen er zo'n punt van maakt. Ik ben gehandicapt. Nou en? "Als het beestje maar een naam heeft", zeg ik dan. Het woord doet er niet toe. Het gaat erom hoe je er zelf mee omgaat en welk etiketje je wil dat mensen op je plakken. Je bent wie je bent. Ik heb een handicap, maar mijn handicap is niet alles wat ik heb. Er zijn nog genoeg dingen die ik wel kan. Je hebt een handicap, maar je bent niet je handicap! Misschien moeten we een voorbeeld nemen aan Paul de Leeuw en onszelf gewoon handies gaan noemen. Klinkt toch best vrolijk?
Marieke van Gastel is praktisch brein bij Reëlle en zit in de cliëntenraad van Fokus.
Lees ook
haar profiel en haar andere blogs
REACTIES
Gehandicapt een taboe?
tonja van hoek (24 jun 2009)
Je hebt een mooi artikel geschreven. Het leek me leuk je even een hand te komen geven, je met beide handen een hart onder de riem te steken, wel te verstaan. Je idee van handies is inderdaad vrolijk en niet zo beladen. Ikzelf heb ook een hekel aan het woord arbeidsongeschikt. Het zet je meteen buiten de arbeidsmarkt.
Inge van Kemenade (26 mei 2009)
Ook ik ervaar dat mensen vaak denken dat ze anders moeten doen tegen mensen met een handicap. Hier kan ik me heel erg aan irriteren, nou en ik heb vier wielen onder mijn kont maar hierdoor is mijn innerlijk niet anders. Als jezelf wil kun je heel veel met een handicap, soms nog meer als dat valide mensen kunnen, maar dan in andere opzichten!
Roel Faassen (25 mei 2009)
Mijn handicap/beperking/struikelblok/"of hoe je het ook wilt noemen" is NAH. Niet Aangeboren Hersenletsel is een speciaal soort handicap. Het zit namelijk onder de motorkap: je schedel. Het is voor de buitenwereld dus niet meteen zichtbaar. Niet meteen: maar vaak wel, als iemand je al wat langer kent. Maar als je dan uitlegt wat er aan de hand is, dan is de reactie meestal: "Ach... maar gelukkig kun je nog alles!" Een handicap of beperking én alles is toch een tegenstelling? Een andere reactie krijg je vaak, als mensen je niet zien. Het woord hersenletsel roept dan vaak een associatie op met een verstandelijke handicap. Maar in zoverre ik het zelf kan nagaan, heb ik geen grotere verstandelijke handicap dan anderen. ;-) Ik merk toch beperkingen. Deze zijn op de achtergrond aanwezig. Maar het is er altijd, en dan vaak op ongelegen momenten. Gelukkig lukt het me wel steeds beter om hiermee om te gaan. Helaas denk ik nog wel erg vaak: "Gelukkig kan ik nog alles... laten mislukken"!